Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2015

ΣΕΒ, εκπαίδευση, επιχειρηματικότητα

Ο ΣΕΒ

H σχέση της Ε.Ε με την επιχειρηματικότητα (δηλαδή με τους όρους της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης) στην Ελλάδα και την εκπαίδευση αντικατοπτρίζεται, εκτός από τα νομοθετήματα σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο (Νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, σχέδιο Αθηνά, Οργανισμοί και Κανονισμοί των Σχολών κ.ο.κ), στις κατευθύνσεις του προγράμματος ΕΣΠΑ 2007-2013, και μάλιστα με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο.
To Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς 2007 - 2013 αποτελεί το έγγραφο αναφοράς για τον προγραμματισμό των Ταμείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εθνικό επίπεδο για την περίοδο 2007-2013.
Εκπονήθηκε στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής προσέγγισης για την Πολιτική Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία το ΕΣΠΑ «..εξασφαλίζει ότι η συνδρομή από τα Ταμεία συμβαδίζει με τις κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές για τη συνοχή και προσδιορίζει το σύνδεσμο μεταξύ των κοινοτικών προτεραιοτήτων αφενός και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων αφετέρου». [1]
Εν ολίγοις, το ΕΣΠΑ αποτελεί τον οικονομικό και προγραμματικό συνδετικό κρίκο (ή καλύτερα, έναν από αυτούς) ανάμεσα στην Ε.Ε και τα ‘’εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων’’. Τα περίφημα ‘’κονδύλια του ΕΣΠΑ’’ απορροφώνται μόνο προς όφελος της στρατηγικής της Ε.Ε, όπως συγκεκριμενοποιείται σε κάθε χώρα.

Ενδεικτικά [2], Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση & Δια Βίου Μάθηση» (ΕΠΕΔΒΜ) αποτελεί ένα από τα Επιχειρησιακά Προγράμματα του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ), μέσω του οποίου χρηματοδοτούνται δράσεις για:
  • την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και παράλληλα με το εκπαιδευτικό σύστημα
  • τη σύνδεση εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας
  • τη δια βίου μάθηση και
  • την έρευνα.
Ενώ στο τομέα ‘’Επιχειρηματικότητα’’, στον ίδιο επίσημο ιστότοπο, διαβάζουμε:
Δεσμευτικός, ειδικός στόχος του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» είναι η υλοποίηση και η χρηματοδότηση παρεμβάσεων με αντικείμενο την ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος και την προώθηση επιχειρηματικών ιδεών των νέων εντός του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης.
Βάσει του στόχου αυτού, δύνανται να ενταχθούν στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα παρεμβάσεις οι οποίες:
  1. Παρέχουν στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος σε όλους ανεξαιρέτως στοιχειώδη εκπαίδευση ως προς την επιχειρηματικότητα και ειδικότερα ως προς:  την ουσία του τι είναι επιχείρηση, ποιες είναι οι βασικές παράμετροι για να στηθεί μία επιχείρηση καθώς και ποιες είναι οι γνώσεις, οι δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται για να δραστηριοποιηθεί κανείς επιχειρηματικά.
  2. Δίνουν σε όλους ανεξαιρέτως  στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης δυνατότητα να μάθουν για την επιχειρηματικότητα σε όλα τα ανωτέρω πεδία.
  3. Υποστηρίζουν τους νέους που έχουν επιχειρηματικό πνεύμα.
  4. Προωθούν τις επιχειρηματικές ιδέες των νέων και τους υποστηρίζουν στις προκαταρκτικές τους ενέργειες.
Πρόκειται για παρεμβάσεις οι οποίες μπορούν να κινούνται στα εξής τρία βασικά πεδία:
  1. Δράσεις Εκπαιδευτικές (μαθήματα και ειδικά προγράμματα στο πλαίσιο του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης. Στις εκπαιδευτικές δράσεις εντάσσεται και η επαγγελματική συμβουλευτική για την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης)
  2. Διαγωνισμοί/Δράσεις Πρακτικής Άσκησης στην Επιχειρηματικότητα (π.χ. διαγωνισμοί επιχειρηματικών ιδεών, εικονικές επιχειρήσεις κ.ά)
  3. Υποστήριξη των νέων που θέλουν να δραστηριοποιηθούν επιχειρηματικά με κυριότερα εργαλεία τη δικτύωση των νέων μεταξύ τους, τη δικτύωση των ερευνητών με νέους που ενδιαφέρονται να «επιχειρήσουν», την πληροφόρηση σε πρακτικά θέματα και την αξιολόγηση επιχειρηματικών ιδεών

Από τους καλύτερους ‘’δείκτες’’ αυτής της εξειδίκευσης των κατευθύνσεων της Ε.Ε για την εκπαίδευση στην Ελλάδα, είναι και ο ΣΕΒ, ως ‘’συλλογικός εκπρόσωπος της οργανωμένης επιχειρηματικότητας της χώρας’’, όπως διαβάζουμε στη διακήρυξη για τη στρατηγική πρωτοβουλία του ΣΕΒ για τη νέα επιχειρηματική γενιά ‘’Μαζί στην Εκκίνηση’’ [3]. Ο ΣΕΒ σε συνεργασία µε τις Μονάδες Καινοτοµίας και Επιχειρηµατικότηταςτου Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας και γενικότερα µε τα Πανεπιστηµιακά Ιδρύµατα και τα Ερευνητικά Κέντρα της χώρας, αναλαµβάνει πρωτοβουλία για την ουσιαστική και συστηµατική ενίσχυση της Καινοτόµου Επιχειρηµατικότητας. Απευθύνεται σε φοιτητές, μεταπτυχιακούς φοιτητές, νέους αποφοίτους, ερευνητές και μέλη ΔΕΠ που έχουν µια καινοτόµο επιχειρηµατική ιδέα και θέλουν να τη µετατρέψουν σε κερδοφόρα επιχείρηση. Προσφέρει την τεχνογνωσία αξιολόγησης των ιδεών και µετατροπής τους σε αξιοποιήσιµα επιχειρηµατικά σχέδια, δίνοντας τις προοπτικές για ανάπτυξη και επαγγελµατική επιτυχία.
Στο site του ΣΕΒ μπορούμε να βρούμε τις θέσεις του από το 2004 για την απασχόληση τον ‘’σύνδεσμο’’ μέχρι σήμερα. Στο υποκεφάλαιο 3 των Θέσεων, ο ΣΕΒ διατυπώνει ρητά τη σχέση του με το ευρωπαικό πλαίσιο νομοθετημάτων για την εκπαίδευση στο ξεπούλημα της γνώσης, υπό τον εξωραϊσμένο τίτλο Κοινωνία της Γνώσης

Η εκπαίδευση και η κατάρτιση όπως όλοι γνωρίζουμε και όπως έχει διαπιστωθεί και συνομολογηθεί πιο εμπεριστατωμένα στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια από τη Λισσαβόνα και εντεύθεν, αντιπροσωπεύουν ένα κατ’εξοχήν μέσο για την κοινωνική και πολιτισμική συνοχή καθώς και σπουδαίο πλεονέκτημα για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και του δυναμισμού της Ευρώπης

Ο ΣΕΒ, ο ‘’εκπρόσωπος της οργανωμένης επιχειρηματικότητας’’ στην Ελλάδα, αντιμετωπίζει την εφαρμοσμένη γνώση, όπως και η Ε.Ε, ως άμεση παραγωγική δύναμη, διακρίνοντας τις δύο λειτουργίες της, την κοινωνική-πολιτισμική (εμείς θα λέγαμε ιδεολογική) και την τεχνική-παραγωγική (δεξιότητες, πακέτα πληροφοριών, τεχνογνωσία-τεχνολογία-εφαρμοσμένη επιστήμη, ως συντελεστής αύξησης της παραγωγικότητας).

Έτσι λοιπόν, διαβάζουμε στις Ανακοινώσεις από τις εργασίες του FORUM για την Εργασία και τις Δεξιότητες του ΣΕΒ, 10/7/2013 [4]

[…] Ο Μηχανισμός Διάγνωσης που ανέπτυξε ο ΣΕΒ, κινητοποιώντας ομάδες εμπειρογνωμόνων και στελεχών επιχειρήσεων που συγκροτήθηκαν αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, τεκμηρίωσε 90 περίπου κρίσιμα επαγγέλματα που σε όρους γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων συνδέονται άμεσα με την ανταγωνιστική εξέλιξη οκτώ σημαντικών επιχειρηματικών τομέων της ελληνικής οικονομίας.

Ο ΣΕΒ θεωρεί ότι η επένδυση στις γνώσεις και στις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού αποτελεί κρίσιμη παράμετρο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας τόνισε σε ομιλία του ο Εκτελεστικός  Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου κ. Χάρης Κυριαζής,  ο οποίος σημείωσε ότι παρά τα κονδύλια που έχουν δαπανηθεί τα τελευταία πολλά χρόνια, σήμερα απουσιάζει στη χώρα μας ένας μηχανισμός που να αποτυπώνει τις αναπτυξιακές ανάγκες σε εξειδικευμένες γνώσεις και δεξιότητες του στελεχιακού μας δυναμικού. 


Τα περίπου 90 κρίσιμα επαγγέλματα από σήμερα ως το 2020 σύμφωνα με την επίσημη οργάνωση των βιομηχανιών και των επιχειρήσεων  είναι για την ακρίβεια 87 ειδικότητες σε οκτώ τομείς, οι εξής παρακάτω [5]:

87 ειδικότητες σε οκτώ τομείς που έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα μέχρι το 2020
Ενέργεια

1. Ενεργειακός Μελετητής
2. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Τεχνολογίες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας
3. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα Ηλεκτρικής Ενέργειας
4. Τεχνικός Αυτοματισμών
5. Τεχνικός Φωτοβολταϊκών Συστημάτων
6. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Αυτοματισμών
7. Σύμβουλος Ενεργειακών Επενδύσεων
8. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Προστασίας Περιβάλλοντος
9. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Εξοικονόμησης Ενέργειας
10. Εξειδικευμένο Στέλεχος στο Βιοκλιματικό Σχεδιασμό & Κτιριακές Εφαρμογές
11. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα - Δίκτυα Aερίων
12. Τεχνικός Αιολικών Συστημάτων.

Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών

1. Ειδικός Ανάπτυξης Εφαρμογών Κινητής Τηλεφωνίας (Mobile Applications Developer)
2. Ειδικός Ανάπτυξης Λογισμικού ή Προγραμματιστής [Software Engineer (Developer)]
3. Αναλυτής Συστημάτων/ Σχεδιαστής Δικτύων (Systems Analyst)
4. Αναλυτής Επιχειρησιακών Αναγκών και Διαδικασιών (Business Analyst)
5. Υπεύθυνος Διαδικτύου (Digital Media Specialist and/or Web Master)
6. Μηχανικός Δικτύων (Network Engineer)
7. Σχεδιαστής Ενοποιημένων Συστημάτων (Enterprise and Systems Architect)
8. Υπεύθυνος Τεχνικής Ανάπτυξης και Ανάπτυξης Δικτύων (Development and Network Engineering Management)
9. Υπεύθυνος Ποιότητας Πληροφοριακών Συστημάτων/Δικτύων (Quality Assurance Manager)
10. Υπεύθυνος Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων/ Δικτύων (ICT Security Manager)
11. Μηχανικός Υλικού (Hardware Engineer)
12. Ειδικός Εφαρμογής Eλέγχων στην Ανάπτυξη Λογισμικού και στην Εγκατάσταση Υλικού (Test Specialist)
13. Yπεύθυνος Σχεδιασμού Προϊόντων ή/και Υπηρεσιών (Product and/or Services Manager)
14. Υπεύθυνος Εργων ΤΠΕ (ICΤ Project Manager)
15. Διαχειριστής Βάσεων Δεδομένων και Κέντρων Δεδομένων (Database & Data Center Administrator)
16. Υπεύθυνος Πληροφοριακού Συστήματος/Λειτουργίας Δικτύου (Business Information/Network Manager).

Τρόφιμα
1. Στέλεχος Διαχείρισης Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων
2. Υπεύθυνος Μarketing Τροφίμων
3. Επιστημονικός Σύμβουλος Εταιρειών Τροφίμων
4. Επιστήμονας R&D
5. Στέλεχος Εργαστηρίων Ελέγχου Ποιότητας
6. Υπεύθυνος Νομοθεσίας και Επικοινωνίας
7. Υπεύθυνος Προμηθειών Α' Υλών
8. Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Τροφίμων
9. Μηχανικός Υποδομών & Συντήρησης



Δομικά Προϊόντα

1. Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας - Ανακύκλωσης Δομικών Προϊόντων
2. Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης Ποιότητας Δομικών Προϊόντων
3. Μηχανικός Κατασκευών με έμφαση στη Διαχείριση Ενέργειας
4. Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Δομικών Προϊόντων
5. Στέλεχος Προώθησης και Πώλησης Ενεργειακά Οικονομικών Δομικών Προϊόντων (Green Marketing).
6. Αρχιτέκτονας Βιοκλιματικής Δόμησης
7. Στέλεχος Ερευνας και Ανάπτυξης Δομικών Προϊόντων
8. Εξειδικευμένο Στέλεχος Οικονομίας Δομικών Προϊόντων.

Περιβάλλον

1. Ειδικός Αντιρρύπανσης
2. Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης και Ανακύκλωσης Ειδικών Αποβλήτων (βιομηχανικά κτλ)
3. Υπεύθυνος Παρακολούθησης Υδάτινων Αποδεκτών και Ποιότητας Πόσιμου Νερού
4. Σύμβουλος Βιομηχανικής Συμβίωσης σε θέματα Περιβάλλοντος
5. Οικονομολόγος του Περιβάλλοντος
6. Ειδικός στον Περιβαλλοντικό Ελεγχο και Πιστοποίηση
7. Επαγγέλματα Εφαρμογών στον Τομέα του Περιβάλλοντος
8. Νομικός Περιβαλλοντικών Θεμάτων.

Εφοδιαστική Αλυσίδα (Logistics)

1. Υπεύθυνος Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Manager)
2. Υπεύθυνος
Μεταφορών (Transportation Manager)
3.
Υπεύθυνος Logistics (Logistics Manager)
4.
Υπάλληλος Logistics (Logistics Coordinator)
5.
Υπεύθυνος Διανομής (Distribution Manager)
6.
Υπεύθυνος Εξαγωγών (Export Manager)
7.
Υπεύθυνος Αποθηκών (Warehouse Manager)
8.
Μηχανικός Logistics (Logistics Engineer)
9.
Υπεύθυνος Σχεδιασμού Ζήτησης (Demand Planner)
10.
Υπεύθυνος Αγορών/Προμηθειών (Purchasing / Procurement Manager)


Μέταλλα
1. Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας - Ανακύκλωσης Προϊόντων Μετάλλου
2. Μηχανικός Εκμετάλλευσης Μεταλλείων και Ορυκτών Πόρων
3. Μηχανικός Τεχνολογίας Μεταλλικών Υλικών
4. Τεχνίτης Κατασκευών Αλουμινίου
5. Γομωτής
6. Χειριστής Μηχανημάτων Έργου
7. Εφαρμοστής, Τεχνίτης - Εφαρμοστής Μηχανημάτων
8. Ηλεκτρολόγος - Ηλεκτρονικός - Ειδικός Αυτοματισμών
9. Τεχνίτης Μεταλλικών Κατασκευών
10. Συγκολλητής και Κόπτης Μετάλλων - Ηλεκτροσυγκολλητής - Οξυγονοκολλητής
11. Χειριστής Εργαλειομηχανών Κοπής/Μορφοποίησης Μετάλλων.


Υγεία

1. Χημικός Μηχανικός ή Χημικός -στην Ερευνα και Παραγωγή Φαρμακευτικών Προϊόντων
2. Ιατρός Κλινικός Γενετιστής
3. Κλινικός Παθολογoανατόμος (Clinical Pathologist)
4. Φαρμακοποιός - Φαρμακολόγος
5. Υπεύθυνος Διασφάλισης Ποιότητας (Ιατρικός έλεγχος- Αξιολόγηση) (Medical Auditor)
6. Μοριακός Βιολόγος
7. Κλινικός Φαρμακοποιός
8. Ιατρός Επείγουσας Ιατρικής (Emergency Doctor-Acute Medicine)
9. Ψυχολόγος με ειδίκευση στην Κοινωνική Κλινική Ψυχολογία των Εξαρτήσεων
10. Νοσηλευτής Γηριατρικής
11. Πληροφορικός της Υγείας (Health Informatics).


Ο εν λόγω ‘’Μηχανισμός’’, όπως μαθαίνουμε από τα σχετικά πορίσματα που βρίσκουμε στο site του ΣΕΒ, εντάσσεται στην Πράξη:«Ανάπτυξη Δικτύου Παρακολούθησης και Υποστήριξης Επιχειρήσεων για τις Οικονομικές και Τεχνολογικές Μεταβολές» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου δυναμικού», και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007 –2013.
Η συγχρηματοδότηση από το ευρωπαικό κοινωνικό ταμείο δείχνει πως το ενδιαφέρον για το προσδιορισμό των ‘’τομέων-κλειδιών’’ της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας είναι και ευρωπαικό, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού καταμερισμού εργασίας. Πρόκειται ίσως για τη μέχρι τώρα καλύτερη χαρτογράφηση που έχουμε για τη σχέση εκπαίδευσης-επιχειρήσεων στην Ελλάδα, ως προς τους συγκεκριμένους στρατηγικούς τομείς που προσδοκούν τα μέλη του ΣΕΒ να αναπτυχθεί το Κεφάλαιο στην Ελλάδα.

Αυτό δεν σημαίνει πως η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση δεν θα στοχεύσει στην ακόμη μεγαλύτερη υποταγή των ΑΕΙ-ΤΕΙ σε τομείς άλλους από τους προαναφερόμενους. Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν βασικά που πέφτει το ‘’κέντρο βάρους’’, πού θα απαιτηθούν οι μεγαλύτερες, άρα και πιο βίαιες, τομές για το Κεφάλαιο στην Ελλάδα, τα χρόνια της κρίσης.


[1]  http://www.espa.gr/el/pages/staticWhatIsESPA.aspx
[2] http://www.edulll.gr/
[3] http://mke.ntua.gr/together_to_start#.UuqIxftD1W9

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ  ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΕΣΠΑ 2007 – 13 [1]
Στο Στρατηγικό Σχέδιο ανάπτυξης της έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013, όπως εκπονήθηκε από το Υπουργείο Ανάπτυξης, βλέπουμε την άμεση σύνδεση της εκπαίδευσης με την καπιταλιστική ανάπτυξη και κερδοφορία, και ειδικά την αντιμετώπιση της εφαρμοσμένης στις επιχειρήσεις γνώσης ως άμεσης παραγωγικής δύναμης. Διαβάζοντας όσες από τις στρατηγικές επιδιώξεις στους τομείς αυτούς εκφράζονται ρητά από την αστική τάξη την Ελλάδα από το 2007, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο ‘’προγραμματισμός’’ ανατράπηκε από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης.  Παρ’όλα αυτά, η γενική ρότα που θέλει να τραβήξει ο καπιταλισμός στην Ελλάδα, στην Ε.Ε και παγκόσμια, είναι σταθερή: μετατροπή όσων περισσότερων παραγωγικών δραστηριοτήτων γίνεται σε δραστηριότητες ‘’έντασης γνώσης’’, βαθύτερη σύνδεση της εκπαίδευσης με την παραγωγή και τις επιχειρήσεις μέσα από συγκεκριμένους πολιτικούς και οικονομικούς στόχους αλλά και μέσα από νέες πιο σύνθετες οργανωτικές μορφές. Απέναντι στις απόψεις που θέλουν το Κεφάλαιο να μην έχει ούτε καν γενική στρατηγική, το Κεφάλαιο έχει, και αυτή είναι η κοινωνία που ονομάζει ωραιοποιώντας την ‘’Κοινωνία της Γνώσης’’, δηλαδή κοινωνία όπου η γνώση υποτάσσεται στη λύσσα της κερδοφορίας ως άμεση παραγωγική δύναμη. Η στρατηγική αυτή των αστικών τάξεων είναι ρητή για όλες τις ανεπτυγμένες χώρες του καπιταλισμού και προσδιορίσιμη, γιατί αποτελεί μονόδρομο, το μόνο δρόμο‘’προς τα εμπρός’’ για το καπιταλιστικό σύστημα. Η αδυναμία ικανοποιητικής υλοποίησης αυτής της στρατηγικής σε ειδικές κοινωνικές συνθήκες στις διάφορες χώρες λόγω της ταξικής πάλης και άλλων εθνικών-πολιτισμικών ιδιοτήτων, δεν πρέπει να ξεγελά και να συσκοτίζει την ανάλυση της γενικής κατεύθυνσης .
Άρα, η σημερινή καπιταλιστική κρίση δεν έρχεται να ανατρέψει τον προγραμματισμό του Σχεδίου, αλλά να επιταχύνει με βίαιο και πιο απόλυτο τρόπο την εφαρμογή-επιβολή του.
Πιο συγκεκριμένα, και εντελώς ενδεικτικά, το σχέδιο προβλέπει:
-Αύξηση και βελτίωση των επενδύσεων στη γνώση και στην αριστεία με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη-υποστήριξη ΕΤΑ δραστηριοτήτων για την παραγωγή γνώσης σε περιοχές που θα συμβάλλουν στην αναδιάρθρωση της εθνικής οικονομίας, μέσω της παραγωγής νέων ή βελτιωμένων προιόντων/μεθόδων παραγωγής ή/και υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αξίας, καθώς μέσω και της δημιουργίας νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και επιχειρήσεων σε τομείς που παράγουν καινοτομία και τεχνολογία [2]. Τα παραπάνω ιεραρχούνται ως πρώτη προτεραιότητα, στη βάση των αδύνατων σημείων του ερευνητικού, τεχνολογικού και καινοτομιμικού συστήματος της Ελλάδας, και σύμφωνα με […] τη γεωγραφική θέση και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας.
Έπειτα τίθενται, μεταξύ άλλων, οι παρακάτω άξονες:
Ι.1. Υπό-άξονας: « ΑΡΙΣΤΕΙΑ»

Βασικοί στόχοι: Δημιουργία πόλων και κέντρων αριστείας ανταγωνιστικών σε διεθνές επίπεδο, καθώς και ενίσχυση των Ε&Τ υποδομών[1] και δραστηριοτήτων με βασικά κριτήρια την αριστεία και την δημιουργία υψηλής προστιθέμενης αξίας  στην εθνική οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον, καθώς και η ενίσχυση των συνεργατικών σχηματισμών επιχειρήσεων με υποστηρικτικούς οργανισμούς. Απώτερος στόχος των δράσεων αυτού του υποάξονα είναι η δημιουργία νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σε τομείς προηγμένης τεχνολογίας και υψηλής έντασης γνώσης.

- Ι.2. Υπό-Άξονας: « ΓΝΩΣΗ»
Βασικός στόχος: ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, της  απασχόλησης και της ποιότητας ζωής μέσω Ε&Τ έργων  σε τομείς και δραστηριότητες α) που ενδιαφέρουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας και θα συμβάλουν στην ανάπτυξη νέων ή βελτιωμένων προϊόντων και υπηρεσιών και β) που υποστηρίζουν τις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτικών σε διάφορους τομείς όπως υγεία, ενεργειακή πολιτική, γεωργική πολιτική, περιβαλλοντική πολιτική, ακτινοπροστασία, διαστημική πολιτική,  πολιτιστική κληρονομιά, γ/ που παράγουν νέα γνώση που μπορεί να αξιοποιηθεί εμπορικά δ/ που υποβοηθούν τις  ΜΜΕ και τις νέες επιχειρήσεις στην κάλυψη των Ε&Τ αναγκών, ε/ που ενισχύουν την διεθνή και  διασυνοριακή συνεργασία και  κινητικότητα καθώς και τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό χώρο έρευνας, στ/ που προσελκύουν  στην Ελλάδα Ε&Τ δυναμικό και επενδύσεις Ε&Τα [3]

-ΙΙ. Άξονας: « ΑΞΙΑ»

Βασικός στόχος: η μετατροπή της γνώσης σε καινοτομικά προϊόντα, διαδικασίες και υπηρεσίες και η υποβοήθηση της μεταφοράς τεχνολογίας-τεχνογνωσίας και υψηλής έντασης γνώσης προς τις επιχειρήσεις και ειδικότερα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και η κάλυψη του χάσματος μεταξύ τεχνολογικής γνώσης και αγοράς.
Παρακάτω  Πίνακας που  παραθέτει το Σχέδιο:
Πίνακας 16: ΔΡΑΣΕΙΣ ΑΝΑ ΑΞΟΝΑ

Άξονας << Γνώση και Αριστεία >>


Υποάξονας Αριστεία :


Υποάξονας Γνώση:


·         Δημιουργία κέντρων αριστείας

-      Θεματικά Δίκτυα Προηγμένης   Έρευνας και Ανάπτυξης  (ΘΕΔΕΑ)

-     Θεματικά Δίκτυα Έρευνας και Εκπαίδευσης(ΘΕΔΕΕΚ)

·         Δημιουργία Συνεργατικών Σχηματισμών (Clusters)
-          έντασης γνώσης
-          καινοτόμων

  • Συνεργασία παραγωγικών και Ε&Τ φορέων

  • Ενίσχυση νέων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων
  • Υποστήριξη πολιτικών

  • Ευρωπαϊκή Ε&Τ συνεργασία

  • Διμερείς, πολυμερείς και περιφερειακές Ε&Τ συνεργασίες

Οριζόντιες Δράσεις του άξονα <<Γνώση και Αριστεία>>

-Δημιουργία εθνικών  τομεακών πόλων Ε&Α
-Μελέτες τεχνικής βιωσιμότητας και υποστήριξης προετοιμασίας προτάσεων
- Παγκοσμιοποίηση – Ανοικτή καινοτομία















Άξονας <<Αξία>>


Υποάξονας:<<Ενίσχυση καινοτομίας και αξιοποίηση αποτελεσμάτων έρευνας»


Υποάξονας: <<Στήριξη της δημιουργίας και ανάπτυξη καινοτόμων επιχειρήσεων>>

·         Δημιουργία - ενίσχυση περιφερειακών πόλων καινοτομίας

·         Επιβράβευση(bonus)

·         Ενίσχυση της προσφοράς και της ζήτησης υπηρεσιών Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας

·         Ενίσχυση για την απόκτηση - αξιοποίηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας με προοπτικές εμπορικής εκμετάλλευσης

●        Πειραματικές δράσεις Τεχνολογικής Καινοτομίας
·         Δημιουργία νέων καινοτόμων επιχειρήσεων, κυρίως υψηλής έντασης γνώσης(spin off και spin out)

·         Δημιουργία κεφαλαίων υψηλού επιχειρηματικού κινδύνου(seed, pre –seed & venture capital)

·         Υποστήριξη θερμοκοιτίδων επιχειρήσεων


Οριζόντιες Δράσεις του Άξονα <<Αξία>>

-Διαμεσολαβητές  Καινοτομίας και μεταφοράς Τεχνολογίας
-Δημιουργία one stop shop για παροχή υπηρεσιών ενημέρωσης και υποστήριξης
-Επιστήμη και Κοινωνία
- Παγκοσμιοποίηση – Ανοικτή καινοτομία



















ΑΝΘΡΩΠΟΙ



1 Παραγωγή νέου και εξειδικευμένου ερευνητικού δυναμικού-Ενίσχυση της βασικής έρευνας

1 α: Απόκτηση διδακτορικής διατριβής

ΙΑ1: Μικρές ερευνητικές μονάδες αποτελούμενες από 1-2 έμπειρους ερευνητές και 1-4 υποψήφιους διδάκτορες

ΙΑ2: Νέοι ερευνητές(1 νέο ερευνητή ενταγμένο σε βαθμίδα λέκτορα ή επίκουρου ή ερευνητή βαθμίδας Γ ή Δ και 1-2 υποψήφιους διδάκτορες)

ΙΑ3: Μεγαλύτερες ερευνητικές ομάδες αποτελούμενες από 4-8 έμπειρους ερευνητές και 4-8 υποψήφιους διδάκτορες

2 Προσέλκυση- αξιοποίηση ερευνητών, κυρίως υψηλού επιπέδου από το εξωτερικό σε ελληνικούς Ε&Τ φορείς και επιχειρήσεις


3 Κατάρτιση- εξειδίκευση του ερευνητικού δυναμικού σύμφωνα με τις ανάγκες της παραγωγής. Χορήγηση κινήτρων στις ελληνικές επιχειρήσεις για την απασχόληση ερευνητικού δυναμικού

3 α: Πρόγραμμα Ανάπτυξης Νέου Ερευνητικού Δυναμικού στις Επιχειρήσεις

3 β: Παροχή κινήτρων στις ελληνικές επιχειρήσεις για απασχόληση διδακτόρων

4 Πρόγραμμα διατομεακής κινητικότητας – Δανεισμός προσωπικού

5  Εκπαίδευση, κατάρτιση, συμμετοχή σε συνέδρια του προσωπικού της ΓΓΕΤ, των εποπτευόμενων Ε&Τ φορέων, των περιφερειών, σε θέματα προώθησης, διαχείρισης και μεταφοράς τεχνολογίας και καινοτομίας από την Ελλάδα και το εξωτερικό

6  Ανάπτυξη Παρατηρητηρίου προσφοράς και ζήτησης εργασίας στον τομέα της έρευνας.

[1] http://www.liaison.uoc.gr/documents/sxetikh_bibliografia/sxetikh_nomo8esia/ESPA.pdf





[1] Στην περίπτωση αυτή εντάσσονται και οι ηλεκτρονικές υποδομές και η διασύνδεσή τους με ευρωπαϊκά ή διεθνή δίκτυα και βάσεις δεδομένων.


Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

Στοιχεία για το ελληνικό πανεπιστήμιο

http://www.efsyn.gr/arthro/giati-prepei-na-katargithei-aytarhiko-montelo

Γιατί πρέπει να καταργηθεί το αυταρχικό μοντέλο

panepistimio_athinon.jpg

Πανεπιστήμιο ΑθηνώνΟ νόμος 1268/1982 θεσμοθέτησε για πρώτη φορά στα ελληνικά Πανεπιστήμια οργανωμένες μεταπτυχιακές σπουδές . | EUROKINISSSI-ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΩΜΕΡΗΣ
Το καλοκαίρι του 2011, ψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων με τη στήριξη Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ο νόμος 4009/2011 (νόμος Διαμαντοπούλου) για την ανώτατη εκπαίδευση, o οποίος συμπληρώθηκε έναν χρόνο αργότερα με τον νόμο 4076/2012 (νόμος Αρβανιτόπουλου).
Οι νόμοι αυτοί, οι οποίοι συνάντησαν την καθολική αντίδραση της πανεπιστημιακής κοινότητας, ήλθαν ύστερα από ένα μεγάλο διάστημα συστηματικής κατασυκοφάντησης των ελληνικών Πανεπιστημίων, με απώτερο στόχο τη θεσμοθέτηση ενός αυταρχικού μοντέλου, για την επιβολή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και στα Πανεπιστήμια.
Τέσσερα χρόνια μετά την εφαρμογή αυτού του μοντέλου αξίζει μια νηφάλια προσέγγιση εάν και κατά πόσο το μοντέλο αυτό βοήθησε στην αναβάθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων σε σχέση με την κατάσταση όπου βρίσκονταν κατά την έναρξη της εφαρμογής του.
Ο νόμος 1268/1982 με τις τροποποιήσεις του, ο οποίος αποτελούσε το θεσμικό πλαίσιο εκείνης της περιόδου, θεσμοθέτησε για πρώτη φορά στα ελληνικά Πανεπιστήμια οργανωμένες μεταπτυχιακές σπουδές και έδινε έμφαση στην επιστημονική έρευνα, στοιχείο απαραίτητο για την ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία τους.
Οπως φαίνεται, κρίνοντας σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, αυτό το θεσμικό πλαίσιο με τα κίνητρα που έδωσε για την ερευνητική δραστηριότητα των διδασκόντων, οδήγησε στην αναβάθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να πετυχαίνει το σημερινό θεσμικό πλαίσιο.
Οι δείκτες οι οποίοι χρησιμοποιούνται, παρά τις δικαιολογημένες ενστάσεις οι οποίες υπάρχουν, ως προς την αντικειμενικότητα και την αποτελεσματικότητά τους, είναι διεθνώς καθιερωμένοι.
Πίνακας για τα ελληνικά πανεπιστήμιαΕΦ.ΣΥΝ.
Πίνακας για τα ελληνικά πανεπιστήμιαΕΦ.ΣΥΝ.
Πίνακας για τα ελληνικά πανεπιστήμιαΕΦ.ΣΥΝ.
Πίνακας για τα ελληνικά πανεπιστήμιαΕΦ.ΣΥΝ.
Πίνακας για τα ελληνικά πανεπιστήμιαΕΦ.ΣΥΝ.
*πανεπιστημιακός

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2015

Το νεοφιλελεύθερο πανεπιστήμιο

http://www.nostimonimar.gr/neoliberal-university/

Τον Αύγουστο του 2015 μετακόμισα Ολλανδία. Συγκεκριμένα μετακόμισα στο Χρόνινγεν, όπου έγινα δεκτός σε Research Master στη φιλοσοφία.
By Stavros Kapas
Το Πανεπιστήμιο του Χρόνινγεν θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και πιο πρωτοκλασάτα στον κόσμο. Οι γνωστές κατατάξεις το βάζουν μέσα στην πρώτη πενηντάδα σε πολλούς επιστημονικούς τομείς, ενώ είναι ανερχόμενο σε πολλούς άλλους. Ένα είναι σίγουρο: στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγεν πέφτει πολύ χρήμα. Φαίνεται πως οι Ολλανδοί ήξεραν πώς να διαχειριστούν τον καπιταλισμό και δεν τα φάγανε όλοι μαζί όπως στην Ελλάδα.
Το πρώτο που συνειδητοποίησα σε ακαδημαϊκό επίπεδο είναι η χαοτική διαφορά σε υποδομές. Τα ελληνικά Πανεπιστήμια φαίνονται ανέκδοτα μπροστά στους αυτόματους δανειστές βιβλίων, τις ατέλειωτες βιβλιοθήκες, τα τεχνολογικοκάτι κτήρια, τις υπερσύγχρονες αίθουσες και τον πάνοπλο εξοπλισμό του Πανεπιστημίου του Χρόνινγεν. Και δεν είναι καν το μεγαλύτερο Πανεπιστήμιο στην Ολλανδία. Ήρθα εδώ όμως γιατί με πληρώνανε σαν βοηθό.
Το κλασσικό συναίσθημα του επαρχιώτη που μόλις έφτασε στη μεγάλη πόλη είναι να νιώσει μειονεκτικά, λένε. Ύστερα δακρύζει από συγκίνηση μπροστά στο μεγαλείο που ξεδιπλώνεται μπροστά του. Αμέσως μετά θα πρέπει να κοιτάξει να ενσωματωθεί στον πολιτισμό. Δεν αντέδρασα ακριβώς έτσι είναι η αλήθεια, αλλά ψάρωσα αρκετά. Το θέμα για μένα ήταν να ερευνήσω αν ο πολιτισμός αυτός συμβαδίζει με ένα υψηλότερο επίπεδο στην ποιότητα της ζωής και τις σχέσεις των ανθρώπων. Η απάντηση δεν άργησε να έρθει.
Βλέπουμε πάρα πολλούς ανθρώπους να φεύγουν από την απολίτιστη και βάρβαρη Ελλάδα και να οδεύουν προς τον πολιτισμό καβάλα σε ένα παραφουσκωμένο από βλακεία άλογο. Ως πολιτισμό εννοώ τις θεωρούμενες καλές καπιταλιστικές χώρες. Μετά κοιτάνε με περιφρόνια πίσω. Έχουν πολύ σύντομα γίνει ευρωπαίοι. Είναι αυτοί που βάζουν φωτογραφίες από όλα τα κοσμικά πάρτυ που πάνε, την καλή καπιταλιστική ζωή στη Νορβηγία, Σουηδία, Ολλανδία και αλλού.
Δε χάνουν ευκαιρία να μας δείχνουν το χώρο σπουδών τους, τα meeting εργασίας, τα ψαγμένα φαγητά που τρώνε και ό,τι γενικά θα βοηθήσει τους φίλους τους στα κοινωνικά δίκτυα να νιώσουν μειονεκτικά. Ή πολύ απλά με αυτά μπορεί να γεμίζουν τα κενά που αφήνουν οι ανασφάλειες και η μοναξιά που νιώθουν. Αν κάποτε επιστρέψουν στην Ελλάδα έχουν αέρα ευρωπαίου. Είναι μούρες τώρα πια. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου σχολιάσουν τις βρώμικες τουαλέτες, την έλλειψη οργάνωσης ή την αταξία που διακατέχει οποιαδήποτε έκφανση του ελληνικού κοινωνικού απόπατου, προσθέτοντας εμφαντικά, «στη Σουηδία όμως…». Μια καλή απάντηση είναι να τους δώσεις μια σφαλιάρα εκείνη τη στιγμή. Τη χρειάζονται. Αλλά για χάρη του κειμένου θα αρκεστώ πως τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα από αυτό.
Ο μικροαστισμός είναι η κυρίαρχη ιδεολογική νότα σε κάθε κοινωνική έκφανση της νεοφιλελεύθερης πραγματικότητας που μας έχει επιβληθεί. Ο καθένας θέλει να το παίζει μούρη και να νιώθει μικρό αφεντικό. Μικρό αφεντικό των άλλων ή του εαυτού του. Έλεγχος συσχετισμένος με παραγωγικότητα και κοινωνική επιτυχία μέσω της απανθρωποποίησης των πάντων. Αυτό κάποιοι σωστά το ονόμασαν πραγμοποίηση. Όταν βλέπεις δηλαδή τα πάντα ως πράγματα: τους ανθρώπους, τους μη-ανθρώπους, το περιβάλλον, τις κοινωνικές σχέσεις. Όλα είναι πράγματα που μετριούνται σε ποσοτικές σχέσεις και κυρίως μέσω του χρήματος.
Τα πάντα είναι ανταλλάξιμα εμπορεύματα στη νεοφιλελεύθερη ουτοπία. Το κωλόχαρτο έχει την ίδια αξία με τη ζωή μιας καθαρίστριας. Αν βγαίνουμε με μια καθαρίστρια λιγότερη, θα την απολύσουμε για ν’ αγοράσουμε περισσότερο κωλόχαρτο. Ο μικροαστός νιώθει εκπληκτικά όταν εφαρμόζει αυτά που έμαθε στην Εφαρμοσμένη Πραγμοποιητική 1, που εμπεριέχεται σχεδόν σε όλες τις οικονομικές σχολές. Πραγμοποιητική όμως μαθαίνεις και σε άλλες σχολές, αλλά και σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα. Και που καλύτερο σχολειό από τις ανεπτυγμένες φούσκες του καπιταλισμού; Αλλά τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Πανεπιστήμιο θα μου πεις. Ας επιστρέψουμε στην Ολλανδία.
Τις πρώτες μέρες έφαγα τουλάχιστον τρεις φορές του σκασμού σε αυτά τα welcoming ceremonies. Έχει πολλά τέτοια. Μιλάμε για άπειρο φαί και μπύρα. Δε θα πεινάσεις εδώ κι αυτό είναι καλό. Οποιαδήποτε ώρα κι αν σκάσεις τυχαία στο κεντρικό κτήριο κάποια ανούσια διάλεξη ή ορκωμοσία θα γίνεται, κάτι θα εγκαινιάζεται, σίγουρα πάντως θα ‘χει gathering. Και όχι ό,τι κι ό,τι. Τι, παίζουμε; Επαγγελματίες μπουφετζήδες, σερβιτόροι, οδηγοί για να μη χαθείς ανάμεσα στις μπριζόλες, χαρούμενοι τύποι που πετάνε κομφετί και συγκροτήματα που παίζουν funky jazz. Πραγματικά, το Πανεπιστήμιο του Χρόνινγεν ρίχνει πολύ χρήμα στην εικόνα του. Αυτό νομίζω λέγεται image making και είναι ολόκληρος κλάδος στο marketing. Εδώ θα βρεις ολόκληρες ομάδες managers, public relationships, κοινωνικούς ψυχολόγους, performers και κοινωνιολογικά επιτελεία που απασχολούνται σε μόνιμη βάση από το Πανεπιστήμιο και κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά: χτίζουν την εικόνα του.
Και που είναι το κακό θα μου πεις να φροντίζει ένα Πανεπιστήμιο για την εικόνα του; Άλλωστε οι άνθρωποι τρώνε συνέχεια και περνάνε καλά. Διασκεδάζουν. Το Πανεπιστήμιο φροντίζει τους ανθρώπους. Έχει ένα κάρο ειδικά προγράμματα, για άριστους, για πιο άριστους, για αριστότατους κ.α. Έχει ειδικό πρόγραμμα για leadership, όπου μαθαίνεις πώς να διαχειρίζεσαι καλύτερα το κοινωνικό σου περιβάλλον, να είσαι πιο αποτελεσματικός, να μιλάς πιο δυναμικά, με απλά λόγια πώς να εξουσιάζεις ανθρώπους καλύτερα. Εννοείται πως όλα αυτά σου διαφημίζονται διαρκώς από την πρώτη μέρα που μπαίνεις σε κάποιο Πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο· χιλιάδες φυλλάδια και αφίσες τυπώνονται για να σε πείσουν να μπεις σε κάθε λογής άχρηστη οργάνωση που υποτίθεται πως θα σου κάνει τη ζωή καλύτερη.
Εκεί έχει πάλι τελετές και όλα τα συναφή. Εγώ ως τώρα έχω μπει σε δυο-τρία από αυτά, κυρίως για το φαΐ. Αν οι παρατάξεις στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο χοντροκομμένες και μοίραζαν τσάμπα φαΐ, θα ήταν κάτι τέτοιο. Το όλο concept είναι σαν το φαντασιακό μιας μεγάλης ΔΑΠ που σε ακολουθεί παντού. Ακόμη κι όταν κατουράς νομίζεις πως θα πεταχτεί από κάπου μια πλαστική φάτσα με ολόλευκη οδοντοστοιχία δίνοντάς σου σαπούνι και κάποιο φυλλάδιο πολυεθνικής για την προστασία σου από τα κονδυλώματα, προτρέποντάς σε να προσέχεις περισσότερο τον εαυτό σου. Γιατί φυσικά όλοι για αυτό νοιάζονται εδώ, για σένα.
Μέσα στο ίδιο το πρόγραμμα μου έχουμε μαθήματα για το πώς θα μας βοηθήσουν να γίνουμε καλύτεροι και πιο παραγωγικοί. Σε ένα από αυτά που λέγεται project management ένας γλοιώδης τύπος, κάτι μεταξύ κακόγουστου χίπστερ και μεγαλοστελέχους πολυεθνικής που βλέπεις στις ταινίες και λες πως δεν μπορεί να υπάρχει πραγματικά, μας είχε βάλει Bob Marley και βίντεο με πουλιά να τιτιβίζουν καθώς μας ρωτούσε για τους μεγαλύτερους φόβους που έχουμε δίνοντας μας μπισκότα. Εκεί ήταν που κατάλαβα πως ένιωθε ο σκύλος του Παβλόφ. Ο τύπος (Petaaar μας είπε να τον λεμε) μας είπε ότι ήταν κοινωνικός ψυχολόγος, πως μπορούμε να του λέμε τα πάντα κι είχε ένα σαρκαστικό χαμόγελο διαρκώς κολλημένο στο πρόσωπό του σα να του το ‘χουν πατικώσει.
Ήταν απίστευτα εκνευριστικός και μου ερχόταν συνέχεια να του σπάσω τα δόντια.Προτίμησα να φανώ πιο έξυπνος και να τον νικήσω στο παιχνίδι του. Εκεί που ρωτούσε τι θα θέλαμε να πάρουμε από το μάθημα και όλοι έγραφαν να γίνουν καλύτεροι γκουρού ή μάγειρες, εγώ είπα την playlist με τα τραγούδια του Bob marley που έπαιζε. Δεν ήξερε καν πως ήταν τραγούδια του Bob Marley και με ευχαρίστησε που του το είπα. Δεν είμαι σίγουρος αν με τρόλαρε ή ήταν πραγματικά τόσο ηλίθιος.  Όταν ζήτησε τη μεγαλύτερη αδυναμία μας και άλλοι έγραφαν σοβαρά ότι θέλουν να είναι πιο όμορφοι όταν μιλάνε, εγώ έγραψα σε ένα χρωματιστό χαρτάκι ότι έχω μανιοκατάθλιψη κι ότι η ζωή μου φαίνεται μάταιη.
Αυτά ο Petaaar τα κόλλησε σε ένα μεγάλο πίνακα και μετά τα διάβαζε σχολιάζοντάς τα, δίνοντας πολύτιμες κι έξυπνες συμβουλές στον καθένα που άξιζαν όσο αυτές που θα ‘δινε ένας ευνουχισμένος χιμπατζής που βάζει κωλοδάχτυλο για να νιώσει ευχαρίστηση. Για κάποιον λόγο ο Petaaar μου θύμιζε κάτι τέτοιο. Το δικό μου χαρτάκι, άγνωστο το γιατί, δεν το σχολίασε καθόλου.
Ένιωσα άσχημα. Εγώ έλεγα τα πιο σκοτεινά μου μυστικά μπροστά σε όλους, ο Petaaar δεν μου έδωσε καμία σημασία. Περισσότερο άσχημα αισθάνθηκα βέβαια όταν κατάλαβα πως όλοι οι συμφοιτητές μου είχαν πάρει όλο αυτό το πράγμα στα σοβαρά και κανείς δε γέλαγε με αυτά που έλεγα στον Petaaar για τις αντιφάσεις της θεωρητικής υποδομής του μαθήματός του. Είχα ηττηθεί κατά κράτος. Τότε άρχισα να καταλαβαίνω πως τα πράγματα στο κεφάλι των ανθρώπων εδώ είναι πιο σκατά από ό,τι νόμιζα.
Η επόμενη εβδομάδα πέρασε ευχάριστα με όλους τους συμφοιτητές μου να σημειώνουν σε ένα μεγάλο μπλοκ τι έκαναν κάθε μισή ώρα αναλυτικά. Ο Petaaar θα τα διάβαζε αυτά ύστερα και θα έκανε κριτικές παρατηρήσεις στο πώς να βελτιώσουμε την παραγωγικότητά μας (βάζοντας κωλοδάχτυλο και χαμογελώντας πάντα). Το σκεπτικό ήταν πως όλοι μας κάνουμε άχρηστα πράγματα μέσα στη μέρα που μπορούμε να μειώσουμε ή να κόψουμε εντελώς για να γίνουμε πιο αποδοτικοί.
Έτσι θα παράγουμε περισσότερα άχρηστα ακαδημαϊκά άρθρα που δε διαβάζει κανείς από αυτούς που πρέπει, θα ανέβουμε βαθμίδες στην καθηγητική ιεραρχία και θα παίρνουμε περισσότερα λεφτά. Τελικά θα φτάνουμε όλο και πιο κοντά στο να γίνουμε το επιφανές think tank που όλοι θέλουμε και εξυπηρετεί τα συμφέροντα αυτών που το πληρώνουν. Γιατί να μην κοροϊδευόμαστε, ακαδημαϊκή ελευθερία σε αυτά τα συστήματα υπάρχει μεν, αρκεί να μην ενοχλούνται πολύ οι συνάδελφοι και ο εργοδότης σου δε. Πρέπει να κρατάς τα προσχήματα για το καλό των εργασιακών σχέσεων. Ο Petaaar μας έφερνε ένα βήμα πιο κοντά σε αυτήν την ονειρική ζωή.
Δε θέλω να πω πολλά περισσότερα. Ίσως κάποια άλλη στιγμή. Το μόνο που θέλω τώρα είναι να λύσω κάποιες ψευδαισθήσεις. Κυρίως αυτές ενός ηλίθιου φιλοευρωπαϊσμού που καταπίνει τα πάντα άκριτα και τα προβάλει σα να ‘ναι το όμορφο λίκνο του διαφωτισμού που οι άλλοι κατέχουν, ενώ «εμείς» οι χαζοί όχι. Αν είχαν διαβάσει όλοι τούτοι οι μορφωμένοι λίγο Χορκχάιμερ και Αντόρνο βέβαια θα ‘ξεραν πως ο διαφωτισμός πάει χέρι-χέρι με τον εργαλειακό λόγο και το φασισμό. Αλλά ήταν πολύ απασχολημένοι στο πώς να γίνουν καλύτερα αφεντικά του εαυτού τους μάλλον.
Ο νεοφιλελευθερισμός στην Ολλανδία έχει κυριαρχήσει απόλυτα κοινωνικά, έχει εσωτερικευτεί που έλεγε και ο ύστερος Φουκώ και τον έλεγαν μεταμοντέρνο. Το ανώτερο κοινωνικό στάδιο της κυριαρχίας είναι αυτό που δε χρειάζεται φυσικός κυρίαρχος: έχεις φτάσει σε τέτοιο επίπεδο βλακείας που καταστέλλεσαι από μόνος σου. Έχεις εσωτερικεύσει κάθε παραγωγική πρακτική που σε ‘χει ταΐσει ο ανεπτυγμένος καπιταλισμός και η εργαλειακή λογική του. Η οικονομία εδώ ελέγχει τις ζωές απόλυτα, αν πριν τις ήλεγχε μερικώς. Οι άνθρωποι παίρνουν βασικό δυο χιλιάδες ευρώ, αλλά είναι απόλυτα δυστυχισμένοι.
Το Πανεπιστήμιο που γεννά αυτή η κοινωνική λογική, που ονειρεύονται όλοι οι φιλοευρωπαίοι, είναι ένα που δε χωρά τον άνθρωπο εντός του. Ο άνθρωπος έχει πεθάνει προ πολλού εδώ και το πτώμα του βρωμάει. Το Πανεπιστήμιο που πήρε τη θέση του ως δομή είναι ένα βιομηχανικό κέντρο παραγωγής λειτουργικής και ακίνδυνης γνώσης. Εστιάζει σε μια φρενήρη παραγωγή ποσότητας και δε δίνει δεκάρα τσακιστή για ποιότητα. Όσο πιο πολλά μεταπτυχιακά έχεις και όσο πιο αναγνωρισμένο είναι το πτυχίο σου η αξία σου (οικονομική) μεγαλώνει. Αυτό ονομάζεται ακαδημαϊκό κεφάλαιο και έχει να κάνει με τη σχέση γνώσης – εξουσίας –αγοράς, όσον αφορά τον ρόλο σου στην κοινωνία.
Το συνολικό ακαδημαϊκο σου κεφάλαιο σαν ιντελεκσουάλ είναι μεγαλύτερο αν είναι πιο επικυρωμένο. Δεν έχει σημασία αν δεν έχεις γράψει τίποτα που αξίζει να διαβαστεί. Αρκεί να έχεις τελειώσει το Columbia. Και ας ανακυκλώνεις χιλιοειπωμένα πράματα ή αυτά που σ’ έμαθε ο επόπτης σου. Το καλό Πανεπιστήμιο του σήμερα σε βλέπει σαν κεφάλαιο, όχι σαν άνθρωπο. Είσαι μία δουλική συνιστώσα που ανάλογα με το πόση ποσοτική αξία μαζεύεις, τόσο καλύτερα θα πολλαπλασιαστείς με ό,τι σκουπίδι σε ταΐσουν και τόσο μεγαλύτερο κέρδος θα ‘χει το Πανεπιστήμιο – εργοδότης σου.
Το Πανεπιστήμιο είναι μια μεγάλη επιχείρηση. Ως απλό φοιτητή σε βλέπει ως αριθμό. Κοιτά να σου φάει όσα περισσότερα φράγκα μπορεί μέσα από διαφημίσεις, άχρηστες δραστηριότητες και πράγματα που σε χώνουν όλο και πιο βαθιά στα σκατά. Γιατί ένα μεταπτυχιακό και όχι δύο, τρία, τέσσερα; Θα ‘χεις καλύτερες προοπτικές στην αγορά εργασίας με δεκαπέντε χαρτιά που πιστοποιούν την απόλυτη βλακεία σου που κάθισες τόσα χρόνια να διαβάζεις πράγματα εντελώς αποκομμένα από το κοινωνικό γίγνεσθαι, αφοσιωμένος στο ιδανικό μιας καθαρής επιστήμης που σου ‘παν ότι υπάρχει κάπου στον πλατωνικό κόσμο των ιδεών.
Στην πραγματικότητα σε τάισαν παραμύθι και έβγαλαν φράγκα από πάνω σου. Και δεν είναι καν χαρούμενοι με αυτό, γιατί όλα γίνονται για χάρη μίας τερατόμορφης κι ανεξέλεγκτης αγοράς που ‘χει φτάσει να αυτοαναπαράγεται μετατρέποντας τα πάντα σε μετρήσιμα κεφάλαια. Αλλά never mind. Η θεωρία πρέπει αναγκαστικά να παραμένει αποκομμένη από την πράξη, γιατί αν οι μισοί από τους ακαδημαϊκούς που δηλώνουν μαρξιστές την έβλεπαν λίγο πιο πρακτικά, τότε ο καπιταλισμός θα ‘χε πέσει από χτες. Το Πανεπιστήμιο αυτό έχει διαχωριστεί από την κοινωνία, έχει υψώσει τα τείχη του απέναντί της μετατρεπόμενο σε corporatio Α.Ε. και παράγει μαζικά άβουλους βλαμμένους, ελεγχόμενους από κάθε λογής ανώτερο ή κοινωνικά πιο αναγνωρίσιμο φορέα εξουσίας. Το μεγάλο κεφάλαιο αναγνωρίζει την υποταγή σου και σε επιβραβεύει με ένα ωραίο κόκαλο.
Μέσα σ’ όλα αυτά, το Πανεπιστήμιο είναι ταυτόχρονα μια τεράστια στρατιωτική μονάδα: παράγει μαζικά στρατούς ηλιθίων. Είναι όμως και ένα μικρό κράτος ταυτόχρονα. Έχει τους δικούς του κανόνες, τυπικούς και άτυπους, τους δικούς του μπάτσους, ρουφιάνους και τις αντιστάσεις του. Και αυτές οι τελευταίες είναι το μόνο πράγμα που αξίζει μέσα σε αυτό. Αλλά είναι λίγες. Και μην κοροϊδευόμαστε. Όσο πιο καλό, μεγάλο και αναγνωρισμένο είναι το Πανεπιστήμιο, αυτές είναι όλο και πιο ισχνές. Ειδικά στην Ευρώπη.
Κάποια στιγμή υποθέτω πως η ιδιωτική πρωτοβουλία μπήκε στα ολλανδικά, τα βρετανικά κ.α. Πανεπιστήμια. Αυτά αναπτύχθηκαν σε επίπεδο υποδομών αλλά μία παράλληλη, πιο κρυφή, ανάπτυξη λάμβανε χώρα: αυτή του μεταφορντισμού στο εσωτερικό τους. Η χωροταξική ευταξία, η απόλυτη υπακοή, η συνεπής λειτουργικότητα και η υψηλή παραγωγικότητα έγιναν τα ιδανικά του Πανεπιστημίου. Και αυτά δεν έρχονται χωρίς αντίτιμο. Το σημερινό καλό Πανεπιστήμιο είναι εκτός από στρατός και κράτος, ένα μεγάλο νοσοκομείο: έχει έναν ορισμό της υγείας και πολλούς της παθολογίας.
Προσπαθεί να κρατηθεί όσο πιο καθαρό γίνεται από μολυσματικές ασθένειες. Και δε διστάζει στιγμή να κόβει τα σημεία που ‘χουν προσβληθεί από αυτό που το ίδιο βλέπει ως γάγγραινα. Τα ανθρωπιστικά τμήματα πετσοκόβονται από παντού. Δε συμφέρουν. Το μεγάλο μεταφορντικό όνειρο του σύγχρονου ναού της εργαλειακής γνώσης δε συμβαδίζει με τμήματα που δεν παράγουν κάτι που μπορεί να καταναλωθεί στο βωμό του εμπορεύματος. Θέλουμε πιο απτά πράματα. Γι’ αυτό και σε ό,τι έχει μείνει σε ανθρωπιστικά, χώνουμε και λίγη νευροβιολογία ή θεωρία παιγνίων, και λέμε πως αυτό είναι επιστήμη σήμερα.
Γιατί να ασχολούμαστε με λογοτεχνία, ψυχή και πολιτική; Όλα λύνονται υλιστικά με όρους ωφέλειας και κέρδους. Αφού παντού στη σύγχρονη κοινωνία συναντάς το δίλημμα του φυλακισμένου: η μόνη επιλογή σου είναι να γίνεις ρουφιάνος του συστήματος και να πατήσεις το διπλανό σου για να κερδίσεις. Επιτέλους. Η επιστήμη, η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και ο καπιταλισμός έλυσαν όλα τα προβλήματα που βασάνιζαν την ανθρωπότητα για χιλιετίες. Και αν δεν ακούς τους τρεις θεούς σου είσαι εντελώς βλαμμένος και δε θα βρεις καλή δουλειά. Ποιός, άλλωστε, θα προσλάβει κάποιον που δεν έχει μάθει να δουλεύει δεκαπεντάωρα τις Κυριακές ακούγοντας Bob Marley κι ευγνωμονώντας την επιχείρηση που τον ταΐζει; Αλλά δε χρειάζεται ν’ ανησυχείς. Όλα αυτά στα μαθαίνει πλέον το σύγχρονο καλό Πανεπιστήμιο.
Συμπερασματικά: τα ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν πάρα πολλά θέματα. Και αυτά δεν οφείλονται μόνο σε κάποια ακραιφνή αντίσταση στο νεοφιλελευθερισμό. Υπάρχουν όμως και χειρότερα πράγματα από τα ελληνικά Πανεπιστήμια. Υπάρχει το Πανεπιστήμιο χωρίς ψυχή, το σύγχρονο νεοφιλελεύθερο Πανεπιστήμιο, αυτό που οραματίζονται οι φιλοευερωπαίοι. Το να περπατάς σε ένα ελληνικό Πανεπιστήμιο και να βλέπεις ένα γκράφιτι που δηλώνει αλληλεγγύη στους πρόσφυγες είναι αγαλλίαση. Είναι περηφάνια. Δείχνει ότι ο άνθρωπος εκεί μέσα δεν έχει ακόμα πεθάνει όσο κι αν προσπαθούν να τον δολοφονήσουν.
Δεν είναι δείγμα ασέβειας που λένε οι φιλοευρωπαίοι. Είναι δείγμα εγκεφαλικής λειτουργίας. Κι ας στάζει το ταβάνι κι ας μην έχει κωλόχαρτο στις τουαλέτες. Κακώς, ναι. Αλλά όλα τα υπόλοιπα, σε κάποια άλλα rankings κατατάσσουν τα ελληνικά Πανεπιστήμια πολύ ψηλότερα από το Columbia. Φτάνει να το καταλάβουν και οι ίδιοι οι άνθρωποι που αντιστέκονται εντός τους. Υπάρχουν πράγματα να γίνουν. Πρέπει να έχουμε αυτοπεποίθηση. Οι αντιστάσεις μπορούν να ενισχυθούν περισσότερο. Δεν πρέπει να αφήσουμε να πεθάνει κι εκεί μέσα ο άνθρωπος.
ΥΓ1. Όταν λέω να μην πεθάνει ο άνθρωπος δεν εννοώ τον διαφωτιστικό ή καπιταλιστικό άνθρωπο. Αυτός ας πάει στο διάολο. Εννοώ το μη-υποκείμενο του Φουκώ. Αυτό να ζήσει στη θέση του βασιλιά.
ΥΓ2. Το σύνθημα έξω οι μάνατζερς από τις σχολές, είτε λέγεται συνειδητά, είτε από φετίχ, είναι εξαιρετικά πιο σπουδαίο από ό,τι πιστεύεται.

Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2015

Τα "διαμάντια" της έκθεσης ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/apopsin/%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%BF%CF%83%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7#ixzz3nbSfgIUD Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook

http://www.alfavita.gr/apopsin/%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%BF%CF%83%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7#ixzz3na6RIQyQαυτ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την υπογραφή του 3ου μνημονίου, ανάμεσα στα άλλα, δεσμεύεται να ευθυγραμμίσει την πολιτική της όσον αφορά την εκπαίδευση με τις «βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ». Κάτι φυσικά που δε μας εκπλήσσει καθόλου μιας και δε χρειαζόταν ιδιαίτερη διορατικότητα για να το προβλέψει κανείς διαβάζοντας την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στον ΟΟΣΑ το Μάρτιο του 2015 tanea.gr/. Μόνο αφελείς θα μπορούσαν να πιστέψουν πως υπήρχε η ελάχιστη πιθανότητα να αναπροσαρμοστεί η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, το απόλυτο νεοφιλελεύθερο μοντέλο διαμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης, με τις προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για κοινωνική δικαιοσύνη, εξάλειψη της ανεργίας και ισότητα. Μέσα στο πολυσέλιδο κείμενο της ομιλίας του πρωθυπουργού στον οργανισμό τότε, το απόσπασμα όπου αναφέρεται πως η κυβέρνηση δεσμεύεται να εφαρμόσει τους μηχανισμούς της εργαλειοθήκης προκειμένου να επιτύχει τη «μέγιστη κινητικότητα ανθρώπινων πόρων στο δημόσιο τομέα» και «αληθινές αξιολογήσεις» στέκει φωτεινή επιγραφή των φρούδων ελπίδων του εκπαιδευτικού κόσμου για μια πολιτική που θα ήταν προσανατολισμένη στην αρχή της σταθερής και μόνιμης εργασίας για όλους.
Πολύ φρέσκιες έχουμε ακόμα στο μυαλό μας τις  διαβεβαιώσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ περί κατάργησης του νομοθετικού πλαισίου της αξιολόγησης Αρβανιτόπουλου και Λοβέρδου. Διαβεβαιώσεις που η κυβέρνηση τώρα επιθυμεί να ξεχαστούν εφόσον υπογράφοντας το νέο μνημόνιο, δεσμεύτηκε ότι θα προωθήσει την Έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011 για την παιδεία στην Ελλάδα.
Θα επιχειρήσουμε να εστιάσουμε την προσοχή σε ορισμένα από τα κρυμμένα «διαμάντια» της έκθεσης αυτής, που κατά τη γνώμη μας δεν έχουν σχολιαστεί και επισημανθεί επαρκώς μέχρι στιγμής.

  • Σελ.40,παρ.60
60. Η εξέλιξη των εκπαιδευτικών πέρα από την αρχική τους κατάρτιση αποτελεί ουσιώδες συστατικό στοιχείο της ανάπτυξης του ανθρωπίνου δυναμικού και μπορεί να εξυπηρετήσει ένα ευρύ φάσμα σκοπών, συμπεριλαμβανομένων:………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
• ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειρίας μεταξύ εκπαιδευτικών και άλλων, π.χ. ακαδημαϊκών φορέων και παραγόντων της αγοράς …………………………………………………………………………………………….
Για μας οι έννοιες «αγορά» και «δημόσια και δωρεάν παιδεία» είναι έννοιες απόλυτα ασύμβατες μεταξύ τους. Πώς μπορεί να διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης και η βάση αυτής στις πανανθρώπινες αξίες, όταν οι παράγοντες της αγοράς έχουν λόγο και άποψη στα εκπαιδευτικά πράγματα; Φυσικά η αυτονόητη απάντηση είναι πως κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο, πολύ απλά γιατί δεν γίνεται να είσαι «υπηρέτης δύο αφεντάδων», και με την παιδεία του λαού και συμφυής με τις επιταγές της αγοράς και της επιχειρηματικότητας!
  • Στη σελ. 36 της έκθεσης αναφέρεται:
«Η μονιμότητα της εργασίας μπορεί να δυσχεράνει επίσης την προσαρμογή του αριθμού των εκπαιδευτικών, όταν μειώνονται οι εγγραφές ή αλλάζουν τα προγράμματα μαθημάτων και μπορεί να σημαίνει ότι το βάρος της προσαρμογής βαραίνει αυτούς που δεν είναι μόνιμοι, συνήθως όσους βρίσκονται στην αρχή της σταδιοδρομίας τους. Η Ελλάδα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο, να απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να ανανεώνουν τα πιστοποιητικά διδασκαλίας μετά από μια χρονική περίοδο και να αποδεικνύουν ότι έχουν συμμετάσχει σε σεμινάρια διαρκούς επαγγελματικής εξέλιξης και μαθήματα, προκειμένου να αυξήσουν, να
εμβαθύνουν και να ενισχύσουν τις γνώσεις τους. Η βάση της ανανέωσης μπορεί να είναι τόσο απλή, όσο μία βεβαίωση ότι ο εκπαιδευτικός εξακολουθεί να πληροί τα κριτήρια της επίδοσης που συμφωνούνται για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Τέτοιου είδους συστήματα πρέπει να διασφαλίζουν ανοικτό, δίκαιο και διάφανο σύστημα αξιολόγησης εκπαιδευτικών και να περιλαμβάνουν ομότιμους εκπαιδευτικούς, διευθυντές σχολείων και εξωτερικούς αξιολογητές που είναι κατάλληλα καταρτισμένοι και διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα για αυτά
τα καθήκοντα και που αξιολογούνται και οι ίδιοι σε τακτική βάση. Η υποστήριξη των
μοντέλων αυτών στηρίζει την άποψη ότι εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα των
μαθητών, ενώ οι εκπαιδευτικοί εξασφαλίζουν ασφάλεια απασχόλησης εξακολουθώντας να κάνουν καλή δουλειά, και όχι επειδή η απασχόλησή τους ουσιαστικά διασφαλίζεται από τις νομοθετικές ρυθμίσεις. Περιοδικές αναθεωρήσεις παρέχουν επίσης τη δυνατότητα να αναγνωριστεί η ποιοτική διδασκαλία.
Ορισμένες χώρες διαθέτουν δίκαιους, αλλά γρήγορους μηχανισμούς αντιμετώπισης της αναποτελεσματικής διδασκαλίας. Οι εκπαιδευτικοί σε αυτές τις χώρες έχουν τη δυνατότητα και τη στήριξη να βελτιωθούν, αλλά εάν δεν το κάνουν ενδέχεται να τοποθετηθούν είτε σε άλλες θέσεις είτε εκτός του εκπαιδευτικού συστήματος»
Ολόκληρη η νεοφιλελεύθερη θεώρηση της εκπαίδευσης σε αυτήν την παράγραφο. Η νομοθετική διασφάλιση της εργασιακής μονιμότητας αποτελεί παράγοντα που δυσχεραίνει το νεοφιλελεύθερο όραμα  για ελαστικοποίηση κάθε εργασιακής σχέσης και ευπροσαρμοστικότητας σε κάθε είδους μειώσεις μαθητικού δυναμικού. Η παιδεία για τον ΟΟΣΑ λειτουργεί ποσοτικά κι αριθμητικά και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κατανέμονται στα σχολεία με εντελώς λογιστικούς όρους. Το αποκτηθέν πτυχίο απαξιώνεται πλήρως και ο εκπ/κος οφείλει να επιδίδεται σε έναν ατελείωτο αγώνα δρόμου διαρκούς επανεπιβεβαίωσης  της ικανότητάς του να διδάσκει στο σχολείο. Αδιάκοπος αγώνας δρόμου απόκτησης πιστοποιητικών, βεβαιώσεων από σεμινάρια, μεταπτυχιακών τίτλων. Μπορούμε τώρα να καταλάβουμε απόλυτα το ρόλο που θα παίξουν τα κάθε λογής προγράμματα e-learning-που μόνο δωρεάν δεν παρέχονται βεβαίως- όπου η γνώση και η παιδεία υποβαθμίζονται σε τυποποιημένες πληροφορίες που παρέχονται μέσα από ταχύρρυθμα σεμινάρια υποτιθέμενης εξειδίκευσης. Ο απόλυτος παράδεισος για κάθε είδους επιχειρηματικές πρωτοβουλίες-«ινστιτούτα» παροχής έτοιμων πιστοποιητικών κατά εγγραφή, πληρωμή και παραγγελία!
Ο εκπαιδευτικός που δεν ανταποκρίνεται σε όλο αυτό το  πρότυπο –καταναλωτή πιστοποιητικών θεωρείται ακατάλληλος και αναποτελεσματικός και το σύστημα πρέπει να δράσει άμεσα απομακρύνοντάς τον. Μιλάμε για τον απόλυτο εργασιακό εφιάλτη στην παιδεία, μια έννοια που στη γλώσσα του ΟΟΣΑ δεν υφίσταται ως θεμελειώδες ανθρώπινο δικαίωμα και αξία της ζωής, αλλά ως παραγωγή κα κατανάλωση μετρήσιμες ποσοτικά .
Σελ. 39
«Για όλους τους εκπαιδευτικούς και διευθυντές σχολείων στην προσχολική και υποχρεωτική σχολική εκπαίδευση υπάρχει περιγραφή θέσης εργασίας: ο λόγος ύπαρξης της θέσης, αποτελέσματα που πρέπει να επιτευχθούν, δεξιότητες, προσόντα και στάσεις. Η περιγραφή μιας θέσης εργασίας είναι αποτέλεσμα συνεργασίας εκπαιδευτικών και διευθυντών σχολείων για τη μεν προσχολική και των διευθυντών των σχολείων και των σχολικών συμβουλίων στην υποχρεωτική σχολική εκπαίδευση. Οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές σχολείων αξιολογούνται κάθε τέσσερα χρόνια από κάποιον ανώτερο και ποτέ από ισότιμο. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να αξιολογούνται από τον διευθυντή του σχολείου, έναν υποδιευθυντή σχολείου ή έναν διευθυντή χώρου εργασίας για διδάσκοντες στην ΕΕΚ. Οι διευθυντές σχολείων αξιολογούνται από τα σχολικά συμβούλια. Οι περιγραφές των θέσεων εργασίας χρησιμοποιούνται ως σημεία αναφοράς προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές σχολείων έχουν επιτύχει τους στόχους τους. Ο βασικός στόχος των εν λόγω αξιολογήσεων είναι να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς και τους διευθυντές σχολείων να βελτιωθούν και να κάνουν καλύτερη δουλειά αναγνωρίζοντας δυνάμεις και αδυναμίες. Δραστηριότητες επαγγελματικής εξέλιξης βοηθούν στη συμπλήρωση τυχόν κενών στις επιδόσεις τους. Κάθε αξιολόγηση συμπληρώνεται από αφηγηματικό συμπέρασμα. Δύο ανεπιτυχείς αξιολογήσεις ή τρεις αρνητικές αξιολογήσεις κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας οδηγούν σε απόλυση.»
Στην παράγραφο αυτή προτείνεται το φλαμανδικό μοντέλο επαγγελματικής εξέλιξης των εκπαιδευτικών σύμφωνα με το οποίο ξεκάθαρα οι ανεπιτυχείς αξιολογήσεις οδηγούν σε απόλυση. Οι διαθέσεις της εργαλειοθήκης ΟΟΣΑ είναι απροκάλυπτες. Είναι φανερό ότι η αποδοχή από την εκπαιδευτική κοινότητα ενός συστήματος «αποτίμησης του εκπ/κου έργου που έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας διδασκαλίας και όχι την τιμωρία των εκπ/κων»(όπως ευαγγελιζόταν το δίδυμο Μπαλτάς-Κουράκης και οι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στο Σύριζα) δε θα αποτελούσε τίποτα άλλο από Δούρειο Ιππο!

Σελ 40
«…υποστήριξη, αξιολόγηση και ανάπτυξη της ποιότητας των εκπαιδευτικών: Η διοίκηση των σχολείων πρέπει να είναι ικανή να προσαρμόζει το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στις τοπικές ανάγκες, να προωθεί την εργασία των εκπαιδευτικών σε ομάδες και να ασχολείται με την παρακολούθηση, την αξιολόγηση και επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών.
… Επιπρόσθετα, η διοίκηση του σχολείου πρέπει να μπορεί να επηρεάζει αποφάσεις πρόσληψης εκπαιδευτικών, προκειμένου να βελτιώνουν την αντιστοίχηση μεταξύ των υποψηφίων και των αναγκών του σχολείου τους (δίνεται έμφαση).»
Πρόγραμμα μαθημάτων με βάση τις τοπικές ανάγκες; Ποιος μπορεί να αποφασίσει πόσα μαθηματικά και πόση έκφραση-έκθεση πρέπει να διδαχθούν οι μαθητές ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεται το σχολείο; Αυτές οι ρυθμίσεις οδηγούν με απόλυτη ακρίβεια στην κατηγοριοποίηση των σχολείων με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια . Απώτερος στόχος φυσικά ( εκτός από την «ευελιξία» στις προσλήψεις εκπαιδευτικού προσωπικού με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το επαγγελματικό μέλλον του εκπαιδευτικού κλάδου) η κοινωνική καθήλωση.
Στην ίδια υπηρεσία (της ευελιξίας) και η αρμοδιότητα του διευθυντή να προσλαμβάνει το εκπ/κο προσωπικό .
Σελ.41
« Ο ρόλος των σχολικών ηγετών πρέπει να ενισχύεται με τη νομιμότητα και την αρμοδιότητα που θα τους επιτρέψει να ηγηθούν των σχολείων τους. Η νομιμότητα μπορεί να προέρχεται εν μέρει από τον τρόπο του διορισμού τους και η συμμετοχή του συνόλου της σχολικής κοινότητας (τοπικές αρχές, τοπική κοινωνία των πολιτών, γονείς, εκπαιδευτικοί, άλλο προσωπικό, ακόμη και μαθητές της ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) μπορεί να αποδειχθεί σημαντική στην επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου»
Μας θυμίζει κάτι που έλαβε χώρα πρόσφατα και που από την κυβέρνηση Σύριζα και τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές διαφημίστηκε ως δημοκρατική τομή στα εκπαιδευτικά πράγματα; Φυσικά αναφερόμαστε στις εκλογές ανάδειξης διευθυντών σχολικών μονάδων. Με έκπληξη (την οποία δεν αισθάνονται κάποιοι λίγοι διορατικοί που είχαν δει με καχυποψία τη συγκεκριμένη ρύθμιση) διαπιστώνουμε πως ο ΟΟΣΑ στηρίζει τη «δημοκρατική» επιλογή των διευθυντών από τους εκπαιδευτικούς και το πάει ακόμα παραπέρα : προτείνει συμμετοχή της ευρύτερης τοπικής κοινωνίας στη διαδικασία. Ο στόχος (που αναφέρεται ξεκάθαρα) δεν είναι η δημοκρατικοποίηση του σχολείου, αλλά…η έμμεση νομιμοποίηση των αποφάσεων των εκάστοτε στελεχών όσον αφορά τις προσλήψεις προσωπικού,  τον καθορισμό των αναγκών του κάθε σχολείου και του ωρολόγιου προγράμματος και φυσικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Αξιολόγηση από τον προϊστάμενο που έχεις επιλέξει σημαίνει ότι συναινείς στην αξιολογική διαδικασία.Ευφυές και ύπουλο,αν μη τι άλλο!
Σελ.54
«Στην Πορτογαλία, έπειτα από τον πρώτο (πειραματικό) κύκλο αξιολογήσεων των σχολείων, υπογράφηκαν συμβάσεις αυτονομίας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας και ενοτήτων σχολείων, μεταβιβάζοντας αρμοδιότητες στα σχολεία. Ο νόμος που ρυθμίζει την αυτονομία και τη διαχείριση των σχολείων, θεσπίζει και αυτονομία αναφορικά με την αξιολόγηση των σχολείων (τόσο την αυτοαξιολόγηση όσο και την εξωτερική αξιολόγηση) ως βασικό εργαλείο διοίκησης του συστήματος.»
Αυτονομία της σχολικής μονάδας σημαίνει αποστασιοποίηση της πολιτείας από τη χρηματοδότηση, την επάνδρωση και τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό των σχολείων και λειτουργία των τελευταίων με όρους επιχείρησης που πρέπει να είναι ανταγωνιστική για να προσελκύει πελατεία. Για τον ΟΟΣΑ η παιδεία ως κοινωνικό αγαθό δεν υφίσταται. Είναι απλά ένα υποκεφάλαιο της διαδικασίας παραγωγή-κατανάλωση.
Σελ. 55
«Θέση ξεκάθαρων στόχων ως προς τον ελάχιστο αριθμό μαθητών (όχι μόνο του ελάχιστου αριθμού θέσεων) για σχολεία σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Δημιουργία συγκεκριμένων μοντέλων (βλ. πιο κάτω), συμπεριλαμβανομένων των ενοτήτων σχολείων για περιπτώσεις που δεν μπορεί να επιτευχθεί ο καθορισμένος ελάχιστος αριθμός μαθητών, λόγω γεωγραφικών ή άλλων συνθηκών. Τα ελάχιστα μεγέθη κυμαίνονται σε:
− 75 μαθητέςσταδημοτικάσχολεία
− 150 μαθητές σταΓυμνάσια
− 250 μαθητές στα Λύκεια»
Τα αποτελέσματα αυτης της λογικής τα έχουμε ήδη δει(φυσικά έπεται και συνέχεια): συγχωνεύσεις, υποβιβασμοί οργανικότητας, καταργήσεις σχολικών μονάδων. Διότι η παιδεία στο νεοκαπιταλιστικό σύστημα παρέχεται μόνο βάσει αριθμητικών και λογιστικών κριτηρίων.

Σελ.77
«Η αναγνώριση των αξιολογητών είναι εξίσου σημαντική για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Θα ήταν πολύ χρήσιμο εάν θα μπορούσε να υπάρξει συμφωνία, όσον αφορά την ικανότητα των αξιολογητών και τα κριτήρια και τις συνέπειες της αξιολόγησης. Μια μακροχρόνια διαπραγμάτευση ενδέχεται να είναι προτιμότερη από μια πιο δυναμική εφαρμογή της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα δε εάν έχει ήδη δρομολογηθεί αξιολόγηση σχολικής μονάδας. Πρέπει να διαδοθεί η άποψη ότι πρώτιστος στόχος της αξιολόγησης είναι η βελτίωση, μέσω περαιτέρω κατάρτισης και επαγγελματικής ανέλιξης. Οι συνέπειες για πρόοδο της σταδιοδρομίας πρέπει να θεωρηθούν υποπροϊόν της αξιολόγησης για βελτίωση.»
Η αναγνώριση των αξιολογητών, όπως επισημάναμε και νωρίτερα, πετυχαίνεται μέσω της διαδικασίας επιλογής τους από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Για αυτό και οι πολυσυζητημένες και προβεβλημένες εκλογές των διευθυντών σχολικών μονάδων! Εδώ μπορούμε να παρακολουθήσουμε το υπόλοιπο μέρος της τακτικής προώθησης της αξιολόγησης στη συνείδηση του απλού εκπαιδευτικού: μακροχρόνια διαβούλευση με την εκπαιδευτική κοινότητα, παραπλανητική πρόταξη του υποτιθέμενου στόχου επαγγελματικής ανέλιξης και σκόπιμη επισκίαση  των αρνητικών συνεπειών της μη θετικής αξιολόγησης στο μέλλον του κάθε εκπαιδευτικού. Χωρίς να θέλουμε να γινόμαστε κουραστικοί, δεν μπορούμε να μην ξαναεπισημάνουμε πως οποιαδήποτε αποδοχή οποιουδήποτε συστήματος «αποτίμησης εκπαιδευτικού έργου» δε θα είναι παρά η Κερκόπορτα του εργασιακού εφιάλτη για το επάγγελμά μας.
Σελ. 88
« Αποκέντρωση της αρμοδιότητας διαχείρισης ολοκληρωμένου προϋπολογισμού προγράμματος ανθρωπίνων πόρων του τρέχοντος προϋπολογισμού και επενδύσεων σε ολόκληρο το σύστημα βάσει επίδοσης στο πλαίσιο της λογοδοσίας και παρακολούθησης, κατόπιν ελέγχου βάσει αποτελεσμάτων, από σχολική μονάδα σε περιφέρεια, στο Υπουργείο Παιδείας. Ενσωμάτωση του συνόλου της χρηματοδότησης που αφορά την παιδεία (συμπεριλαμβανομένης της σημερινής χρηματοδότησης μέσω του Υπουργείου Εσωτερικών).
• Μεταβίβαση της αρμοδιότητας διαχείρισης προϋπολογισμών στους άμεσα προϊσταμένους.
• Ανάθεση στους προϊσταμένους της ευθύνης ουσιαστικής βελτίωσης της αξιοποίησης των ανθρωπίνων πόρων, προκειμένου να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
• Αναζήτηση σημαντικά εκτενέστερου επανασχεδιασμού της σχολικής ηγεσίας από ότι περιγράφεται στις πρόσφατες προτάσεις, αντλώντας από τις βέλτιστες πρακτικές σε χώρες του ΟΟΣΑ (ΟΟΣΑ, 2008α).
179. Μετατόπιση από το τρέχον σύστημα κατανομής πόρων σε εφάπαξ επιχορηγήσεις που κατανέμονται στις περιφέρειες βάσει της αρχής «τα χρήματα ακολουθούν το μαθητή», συμπεριλαμβανομένης της κατανομής του αριθμού θέσεων που προβλέπονται από τον προϋπολογισμό, ευελιξία στις περιφέρειες να κατανέμουν τους πόρους βάσει αποτελεσμάτων και λογοδοσία βάσει επίδοσης.»
Σε συνέχεια του συνθήματος «Πρώτα ο μαθητής» έχουμε το νέο μότο «Τα χρήματα ακολουθούν το μαθητή». Χρηματοδότηση βάσει αριθμών και αποτελεσμάτων αξιολόγησης. Στόχος λοιπον καταφανής δεν είναι η βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, αλλά η περικοπή πόρων και το κλείσιμο σχολείων.
Θα μπορούσαμε να επισημάνουμε πολλά άλλα σημεία της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ όσον αφορά την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.  Επιλέξαμε σκόπιμα συγκεκριμένα τα οποία είτε δεν έχουν σταχυολογηθεί επαρκώς σε άλλες δημοσιεύσεις είτε αποτελούν τρανταχτές αποδείξεις όσον αφορά τους αληθινούς στόχους της αξιολόγησης.
Η απάντησή μας θα πρέπει να είναι η ίδια ακριβώς με αυτή που δόθηκε επί εποχής Αρβανιτόπουλου-Λοβέρδου:
ΔΕΝ ΑΞΙΟΛΟΓΩ-ΔΕΝ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΜΑΙ


Διαβάστε περισσότερα: http://www.alfavita.gr/apopsin/%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AD%CE%BA%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CE%BF%CF%83%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7#ixzz3nbScukLF 
Follow us: @alfavita on Twitter | alfavita.gr on Facebook